رویکرد آموزشی امروز، به جای انتقال صرف اطلاعات به افراد، بر توسعه علایق و توانایی‌های آن‌ها و مهارت‌آموزی تمرکز دارد. در کسب این مهارت‌ها، دوره آموزش پیش‌دبستانی از اهمیت حیاتی برخوردار است. در دوران کودکی، بازی به عنوان ابزاری مهم دیده می‌شود که به زمینه‌های رشد فیزیکی-روانی-حرکتی، شناختی، زبانی و اجتماعی-عاطفی کمک می‌کند. در این راستا، پایان‌نامه کارشناسی ارشد با عنوان "ارزیابی بازی در آموزش پیش‌دبستانی بر اساس دیدگاه‌های معلمان" که در سال ۲۰۱۴ توسط نارین بوزان (Narin Bozan) به پایان رسید، مطالعه‌ای به‌روز در این زمینه ارائه می‌دهد.

این مطالعه در یک مدل توصیفی انجام شده است. گروه مطالعه این پژوهش را در مجموع ۱۷۵ معلم پیش‌دبستانی تشکیل می‌دهند که در سال تحصیلی ۲۰۱۳-۲۰۱۴ در ۳۰ مدرسه وابسته به وزارت آموزش ملی در مرکز شهر دیاربکر مشغول به کار بوده‌اند. از این تعداد، ۱۶۵ معلم زن و ۱۰ معلم مرد هستند. با نگاهی به محدوده سنی شرکت‌کنندگان، مشاهده می‌شود که ۴۸٪ آن‌ها در رده سنی ۲۰-۳۰ سال و پایین‌تر، ۴۰٪ بین ۳۱-۴۰ سال و ۱۲٪ در رده سنی ۴۱ سال و بالاتر قرار دارند. داده‌ها از طریق "مقیاس تعیین دیدگاه‌های معلمان پیش‌دبستانی در مورد فعالیت‌های بازی" که به طور خاص برای این مطالعه تدوین شده، و یک فرم اطلاعات شخصی جمع‌آوری گردید. داده‌های به دست آمده با استفاده از بسته نرم‌افزاری SPSS 21.00 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

بر اساس یافته‌های این پژوهش، مشخص شد که دیدگاه‌های معلمان در مورد استفاده از بازی در آموزش پیش‌دبستانی با توجه به متغیرهای جنسیت، وضعیت تحصیلی، گروه سنی تحت آموزش و اندازه کلاس تفاوت معناداری نشان نمی‌دهد. این وضعیت نشان می‌دهد که معلمان، فارغ از سطح تحصیلات یا جنسیت، دیدگاه‌های مشابهی در مورد اهمیت بازی در رشد و یادگیری کودک دارند. با این حال، تفاوت معناداری با توجه به متغیر سن مشاهده شد. مشخص گردید که معلمان ۴۱ ساله و بالاتر دیدگاه‌های مثبت‌تری نسبت به تأثیر بازی بر یادگیری و رشد دارند. این وضعیت را می‌توان به این شکل تفسیر کرد که با افزایش تجربه حرفه‌ای معلمان، آگاهی آن‌ها از نقش بازی در آموزش نیز افزایش می‌یابد.

با بررسی متغیر سابقه کار حرفه‌ای، مشخص شد که در بُعد فرعی تأثیر بازی بر یادگیری تفاوت معناداری وجود دارد. دریافت شد که دیدگاه معلمان با سابقه ۱-۵ سال و ۲۱ سال و بیشتر در مورد تأثیر بازی بر یادگیری نسبت به سایر گروه‌های سابقه‌دار بالاتر است. این امر از این ایده حمایت می‌کند که هم دانش نظری معلمان جوانی که به تازگی وارد این حرفه شده‌اند و هم تجربیات عملی معلمان باتجربه، اهمیت بازی را تقویت می‌کند. وضعیت استخدامی نیز باعث ایجاد تفاوت در دیدگاه‌های معلمان می‌شود. مشخص شد که معلمان رسمی در مقایسه با معلمان حق‌التدریسی دیدگاه‌های مثبت‌تری در مورد تأثیر بازی بر یادگیری و اجرای آن دارند. این یافته نشان می‌دهد که شرایط کاری می‌تواند بر رویکرد معلمان به روش‌های آموزشی تأثیر بگذارد. علاوه بر این، مشاهده می‌شود که در کلاس‌های دارای پرسنل کمکی، دیدگاه معلمان در مورد اجرای فعالیت‌های بازی مثبت‌تر است.

نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که بازی، که پایه و اساس آموزش پیش‌دبستانی را تشکیل می‌دهد، در چشم معلمان چقدر ارزشمند است. با در نظر گرفتن فواید چندجانبه بازی در رشد کودک، اختصاص فضای بیشتر به رویکردهای مبتنی بر بازی در برنامه‌های آموزشی، ارائه پشتیبانی به معلمان در این زمینه و مناسب‌سازی محیط‌های مدرسه برای بازی از اهمیت بالایی برخوردار است. مفید خواهد بود که معلمان باتجربه‌تر در مورد تأثیر بازی بر یادگیری به همکاران تازه‌کار خود مشاوره دهند. علاوه بر این، با در نظر گرفتن تأثیر مثبت حضور پرسنل کمکی در اجرای فعالیت‌های بازی، باید گام‌های لازم در این زمینه برداشته شود.

از نارین بوزان برای این مطالعه ارزشمند سپاسگزاریم. متن کامل این پایان‌نامه با کد ۳۸۱۶۲۵ از طریق سایت www.tez.yok.gov.tr قابل دسترسی است.